Verliefd op een ander

1564574552582.jpg

“Ik ben hoteldebotel verliefd op een ander dan mijn man. En hij ook op mij, we appen en bellen heel veel en af en toe lukt het om elkaar te zien. Het idee dat ik hem niet meer kan zien, kan ik niet verdragen. Tegelijk is mijn man boos en verdrietig, dat vind ik ook heel moeilijk. Ik wil een sessie omdat ik niet snap hoe dit heeft kunnen ontstaan, misschien kunnen jullie me helpen orde te scheppen in mijn tegenstrijdige gevoelens. Ik denk dat ik dan beter kan beslissen wat ik hierin wil.”

“Afgelopen tijd heb ik seks gehad met een andere vrouw, dan mijn eigen vrouw. En ik vond het nog fijn ook. Veel beter zelfs dan met mijn vrouw. Nu heb ik het open gegooid en kwam een scheiding ter sprake, in een ruzie. Maar ik wil niet scheiden, het brengt zoveel pijn teweeg en nadeel voor mijn kinderen. Maar het idee dat ik geen seks meer met haar kan hebben of dat het contact over moet zijn, dat zou ik verschrikkelijk vinden. Wat ik met haar heb, voelt als echte liefde. Heb ik dan een liefdeloos huwelijk nu? Hoe ben ik hierin beland? Ik weet hier geen weg uit.”

Wat is het ontzettend heftig in zo'n situatie te zijn beland. Gevoelens van vlinders in de buik, avontuurlijke, brandende liefde en tegelijk de weggesijpelde liefde in de bestaande relatie met de pijn daarvan. Up and down, repeat!

Wat een achtbaan aan emoties.

En wat een vragen maakt het los: ‘Wat vind ik van mezelf als ik ga scheiden?’ ‘Hoe verantwoord ik dit naar mijn kinderen?’ ‘Waarom is dit ontstaan?’ ‘Hoezo ben ik eigenlijk getrouwd met mijn huidige partner?’ Er staat zoveel op het spel. En dan hebben we het nog niet eens over de reactie van de omgeving en familie.

Eerlijk gezegd komen we per persoon op totaal verschillende punten uit. Er was een vrouw die ontdekte dat ze eigenlijk altijd in haar huwelijk een gesloten hart had. Waardoor ze hunkerde naar openheid en liefde. Die leek ze even te vinden op een moment van heftige spanningen, in seks met een andere man. Zij kwam er achter dat ze zelf hulp nodig had om dit soort explosies te kunnen gaan voorkomen. En herstel te ontvangen van al het weggestopte.

Vaak heeft het gevoel wat ‘de ander’ ons geeft, iets te maken met behoeften die onvervuld zijn.

Zoals een man deelde: ‘Toen je me vroeg welk gevoel Tasja me gaf, wist ik gelijk, dat is 'begrepen & gerespecteerd’. En dat heb ik bij Melanie niet. Toen ik dat besefte, zag ik het ineens heel helder. Zolang ik Melanie al ken is dit precies mijn pijnpunt in de relatie met haar. Ik heb dat nooit gevoeld bij haar. Precies dat gevoel wat Tasja me wel geeft.’

Interessant is dan, waarom hij dat niet heeft kunnen aangeven. Soms is het een basis onvervulde behoefte; die komt door pijn uit het verleden. Vaak door slechte hechting met ouders. Die behoefte blijkt dan niet reëel om te verwachten van een partner, die zou dat nooit kunnen vervullen. En af en toe komen we er achter dat er geen pijn uit het verleden achter zit. Ook dat helpt in het maken van keuzes.

Het is heel kwetsbaar, moedig en vruchtbaar om onze behoeftes te kunnen delen met onze partner.

Om te zoeken naar de mogelijkheid van een relatie waarin we elkaars behoeften kunnen bevredigen. En de pijn kan voelen van elkaar, die het heeft veroorzaakt elkaar gemist te hebben in de afgelopen jaren.

Misschien dat in een huwelijk niet alle behoeften bevredigd kunnen worden; God en vrienden & familie kunnen heel toevoegend zijn daarin. Als er maar de ruimte is om er over te praten. Het is mooi als we kunnen luisteren en proberen in de behoeften van de ander te voorzien. En tegelijk ook duidelijk kunnen zijn in onze behoeften en wat de vervulling daarvan inhoud. Een van de interessantste vragen blijft:

Waarom voel ik me, zoals ik me voel hierin?

Vreemdgaan en toch een deel 2

20161101_111134.jpg

Sven en Julia* zijn een stel van midden twintig. Ze zijn 4 jaar samen. Nu gaan ze door een crisis. Hij is vreemd gegaan, een one-night-stand. Na een paar dagen vertelt hij het aan Julia. Zij is zo van slag, dat ze niks kan eten en ziek is. Hij wil de relatie uitmaken. Hij schaamt zich kapot en vraagt zich af waarom dit ooit kon gebeuren. Zo kwamen wij in contact met hun.

Sven had het lef om dieper te kijken in zichzelf.

We kwamen op een punt van altijd negeren van zijn gevoel. Niet in connectie staan met zijn gevoel, wat tot uiting kwam in de relatie met Julia. Hij kon niet duidelijk zijn over wat hij voelde of wat hij wilde. Daardoor kwam hij vaak achteraf terug op dingen. Nadat hij het had laten opstapelen. Daarbij liet Sven zich vaak gezeggen door Julia, zij was namelijk duidelijker over haar wensen en grenzen.

Ook Julia wilde bij zichzelf dingen aanpakken. Zij voelde zich wel eens onzeker bij hem, want het ene moment leek hij het goed te vinden en achteraf dacht hij ineens weer anders.

Hierdoor kreeg ze een betuttelende houding naar hem.

Controlerend, niet vertrouwend. Dit irriteerde en kwetste hem dan ook weer. Toen ze daar achter kwamen, wilden ze allebei graag dat dit zou veranderen. Want dat zou hoop geven voor hun relatie. Ze kwamen allebei voor individuele sessies. Julia kwam er achter dat zij bang was om Sven kwijt te raken en daarom enigszins claimend was. En dit had te maken met hoe zij vroeger relaties had beleefd. Ze voelde zich niet veilig in het algemeen bij mensen, door overtuigingen die waren ontstaan door hoe haar zus vroeger was. Ook kwamen we op prestatiedruk door hoe haar ouders reageerden op fouten.

Bij Sven kwamen we op het willen pleasen van anderen en het eindeloos twijfelen bij keuzes. Dat was ook de reden van niet willen trouwen. Uiteindelijk kwam dat door een overtuiging dat hij zelf zich een mislukking voelde t.o.v. zijn ouders.

Ook kwamen we op geen nee durven zeggen.

Hier kwamen we op een overtuiging  die ontstaan was doordat de zwangerschap van hem niet uitkwam. Zijn moeder was totaal onverwachts zwanger. Voor hem voelde dat als niet welkom: "ik ben een last”. Dus hij wilde zo min mogelijk een last zijn en probeerde zijn leven lang, tot nu toe, voor anderen ook de last weg te nemen.

Hoewel ze zich geen christen noemen; stonden ze wel open om Jezus in deze dingen uit te nodigen. Heel bijzonder hoe de transformatie er was! Ze waren beide hierna veranderd.

Ze besloten toch de relatie een tweede kans te geven.

En samen een 'deel 2' in te stappen. Een paar maanden later vertelden ze ons hoe dankbaar ze waren voor onze hulp. En dat die oude, vernielende patronen nu inzichtelijk waren en daardoor sneller te doorbreken, steeds beter. Ze waren weer verliefd op elkaar. Sven zelfs meer dan ervoor!

Hoeveel relaties zijn er niet te redden, als iedereen het lef zou hebben zoals Sven en Julia?

*gefingeerde namen.

Mijn angst onder ogen zien

Angst.png

De sessies met Gerrieke begonnen met het inzoomen op mijn gevoel. Dat was intens, want ik rende er normaal voor weg. Ik had geleerd niet mijn gevoel te laten heersen. Ik leefde daarmee in een schijnwereld van angsten. Bang voor mijn man, als ik mijn gevoel toe zou laten. Bang dat ik niet zou kunnen doen, waar ik verantwoordelijk voor ben. Bang voor de druk van de maatschappij op mijn kinderen, waardoor ik druk op hun moet uitoefenen. Bang voor paniekaanvallen, bang voor zwakte. Genoeg redenen om niet te voelen.

Toch voelde ik wel veel angst en druk, ik moest de controle proberen te houden. Ik voelde andermans pijn alsof het de mijne was. Ik voelde me in een split; mijn moederhart tegenover de druk van de maatschappij. Ik voelde me niet geliefd door God.

Daarom kwam ik voor sessies. Ik ging mijn angst in de ogen kijken. 

Nadat we de redenen voor het niet voelen voor Jezus neer hadden gelegd, lukte het me wel te voelen. We konden toen heel wat overtuigingen opruimen. Wat me anders in het leven deed staan. Soms wel heel vervelend omdat ik daardoor beter ging voelen wanneer iets me raakte en me deed huilen. Anderzijds heel fijn, want daardoor kon ik anders omgaan met mijn gevoel. Ik ben alles gaan opschrijven en mezelf die vragen stellen zoals Gerrieke dat deed.

Ik was gewend omstandigheden de schuld te geven, ik keek nu meer naar mezelf.

Naar wat ik voel, naar hoe ik God hierin voel. Het voelt nu een stuk rustiger. De sessies hebben de schellen van mijn ogen doen vallen. De trauma's die we aan hebben gepakt, zijn allemaal weg. En daarmee heb ik een ander perspectief op de toekomst. Ook als er weer andere triggers op komen. Door mijn angst onder ogen te zien, is er weinig angst overgebleven.

Het hele proces bij Gerrieke heeft een heel ander proces op gang gebracht. Ons gezin is een heel systeem van ingewikkelde dingen, waarin ik mezelf een veel te zware rol had toebedeeld. Nu moet alles uitgepuzzeld worden. We hebben hulp gezocht voordat jeugdzorg/jeugdteam terecht zouden moeten ingrijpen in onze emotioneel onstabiele situatie. Ik heb bij Gerrieke mijn angsten onder ogen gezien en God heeft me de moed gegeven om in te kunnen grijpen. Want ik kan niet meer de drager en buffer zijn voor alles, dat besef ik na de sessies. Dat maakt dat ik het ook niet meer doe en:

...niet meer de angst beleef zoals eerder. Ik ben geliefd!

Scheiding en relatietherapie

huwelijk.jpg

Regelmatig worden we betrokken in situaties waarin een relatie dreigt stuk te gaan, waar men overweegt te scheiden of een relatie al kapot is. We stellen dan voor om individueel of als stel, een sessie te doen. Op die manier helpen we eigen verantwoording te nemen waardoor iemand vanuit een hersteld hart, de keuze kan maken.

Wij geven dan geen advies of mening,...

...over de keuzes die iemand maakt of over het problematische gedrag. Soms zien we dat een relatie aan blijft en weer liefdevol wordt. Soms zien we ook dat mensen kiezen om te scheiden.

Zo raakten we met Jan en Paula* in gesprek. Hun dochter maakte heftige negatieve emoties in Paula los. Hun huwelijk liep al stroef en hierdoor waren er nog meer conflicten. Paula had de moed eerlijk naar haar aandeel te kijken en kwam voor een sessie om daar op in te gaan. Zij veranderde en ook haar dochter veranderde gelijk na de eerste sessie al. Ze kwam een aantal keer en de sfeer in huis verbeterde enorm. Jan werd daardoor geconfronteerd met zijn eigen worsteling en wilde ook zo vrij worden als zijn vrouw. Hij kwam toen voor een aantal sessies. Nu is hun relatie weer bloeiend en kunnen ze samen genieten. Jan: "Ik weet niet wat er was gebeurt met ons huwelijk als we dit niet hadden meegemaakt".

Als beide partijen eerlijk durven te kijken naar hun aandeel in de rommel van hun relatie, is elke relatie te herstellen. Dat hebben we ontdekt.

Wij helpen verantwoording te nemen over de persoonlijke issues.

En als het goed is, komt dan het gesprek tussen hun weer op gang, bouwen ze vertrouwen weer op en dat verandert de omgang. Negatieve patronen veranderen dan zonder geforceerd gedrag. Soms kiest een stel om uit elkaar te gaan, dan toch is elke succesvolle sessie een winst. Want dit bevordert vanaf dat moment elke relatie die men heeft.

Jack en Mandy* vroegen om een sessie samen. Zij ervoeren veel spanning in hun relatie en wilden daar vanaf. We spraken een sessiedag af. We konden die dag bij allebei een transformatie meemaken, zo mooi! Een poosje later spraken we weer een dag af, er waren andere dingen naar boven gekomen. "Het gaat erg goed met ons," lieten ze weten na die 2e dag, "we merken echt een grote verandering, er is geen spanning tussen ons meer. En het lijkt erop dat de liefde tussen ons, echt weer helemaal aan het aanwakkeren is!"

Wauw, dat maakt ons zo ontzettend blij voor hun! 

Lees meer: Zo geïrriteerd! 


*gefingeerde namen ivm privacy
 

Zij heeft me pijn gedaan

De pijn die ik voel komt niet door iets of iemand.

Dat is best een vervelende ontdekking, want ik kan dan niet meer beschuldigend of verwijtend blijven. Als ik de oorzaak van mijn pijn blijf leggen bij de ander of bij een situatie, koester ik in feite de pijn. En de ander of de situatie moet de oplossing vormen voor mijn pijn. Hoe vaak komt dat voor? En als de ander het probeert op te lossen, is de pijn dan echt weg?

De pijn die ik voel, komt doordat ik niet erover kon praten met mijn ouders toen ik die pijn voor het eerst voelde, bijvoorbeeld bij een scheldpartij op het schoolplein. Er was geen warme atmosfeer waarin ik kon delen wat er gebeurt was en wat ik erbij voelde. Waarin ik niet kon vragen of ik echt was, wat die kinderen zeiden dat ik was. Mijn ouders hadden dus niet de mogelijkheid op dat moment om mij te herinneren aan wie ik echt ben; waardevol. Dus maakte ik, zoals elk kind, een conclusie over mijn identiteit, die niet klopte en pijn deed.

Dus nu, als ik me rot voel, zoek ik niet naar wat is er gebeurt dat ik me zo voel. Of wie heeft dit veroorzaakt? Maar ik zoek naar de pijn die ik voel. Ik kijk het in de ogen, ik schrijf het op. Meestal vraag ik dan hulp, om te ontdekken: wanneer heb ik dit eerder gevoeld, wanneer is dit gevoel begonnen? En wat ben ik toen gaan geloven? Daar nodigen we samen Jezus in uit, Hij vertelt mij wat Hij zou doen of wat Hij erover vindt of ik hoor niets en voel de pijn verdwijnen en er komt rust in. 

Het verleden haalde me in

Mijn man komt uit zijn werk, ik hoor hem binnen komen: ‘Hoi schat!’ ‘Hey’. Hij zet zijn spullen neer en komt achter mij staan, ik ben druk met het koken en de kinderen. Hij wil me knuffelen en zoenen, hij fluistert in mijn oor: ‘Schat, ik heb zo’n zin in jou!’. Ik wijs hem af: ‘ff niet hoor, zie je niet dat ik druk ben?’ en duw hem weg. Die avond hebben we geen seks.

Het is zo lief bedoeld, eigenlijk verlang ik ernaar, hij kan mij ontspannen op zo’n stress-moment… maar waarom reageer ik dan zo? Waarom was ik in onze verkering wel zo hartstochtelijk verlangend naar seks? Waar is dat gebleven? Nou ja, het zal wel bij mij horen.

Totdat ik ontdekte dat ik veel te veel geaccepteerd heb als: ‘het zal wel bij mij horen’! Eigenlijk ook eigenschappen die ik helemaal niet wil hebben, heb ik geaccepteerd. Ik besloot als eerste deze weerstand tegen seksualiteit niet meer te accepteren maar te kijken of er een mogelijkheid was het te elimineren.

Samen met de hulpverlener ben ik gaan zoeken naar waar het vandaan komt dat ik zo reageerde. Het bleek mijn verleden te zijn, wat me inhaalde en nog steeds mijn huidige leven negatief beïnvloedt. Wat voelde ik op zo’n moment? “Als ik heel eerlijk ben, ik weet dat het niet klopt maar eigenlijk heb ik het gevoel dat hij alleen maar seks wil.” Waar heb ik dat eerder gevoeld? “Oeh, ik zie nu die herinnering voor me dat ik een pornoboekje zag, als jong kind. Ik herinner me dat ik mannen als heel ‘vies’ zag, ik zie dat mannen mij probeerden aan te raken bij mijn vulva.” Voelde ik daar ditzelfde? “Ja, alles draait om seks. Er is geen waardering voor iets anders, daarom juist voel ik weerstand”. Wat is mijn overtuiging daar geworden over mezelf? “Dat ik geen waarde heb, dan seksueel. Maar ik vindt dat verschrikkelijk. En als ik dan seks heb, heb ik het idee dat ik het alleen maar bevestig. Daarom wil ik geen seks.” Zo pijnlijk deze ontdekkingen, hardop zeggen wat nog nooit uitgesproken is.

We nodigden Jezus daarin uit, wat Hij mij wilde laten weten. “Ik zie voor me dat Hij achter me komt liggen, terwijl ik daar in bed lig als klein meisje. Hij is zo waardig, zo lieflijk.” Wat ik nu voelde? “Heel veel vrede (Ef.2:14), de herinnering voelt niet meer pijnlijk.” Tranen van opluchting.

Na nog wat overtuigingen te hebben aangepakt… ben ik een ander mens. Ik voel geen weerstand meer tegen seksualiteit. Ik ben anders gaan denken over God en de waarde van seks. Ik denk ook heel anders over mannen. Ik voel me anders tijdens het vrijen, ik kan intens genieten. Alsof er nieuw leven is gekomen in mij. Mocht ik nog weer tegen weerstand aanlopen, ga ik met God dezelfde reis en los ik het op. Lukt het niet alleen? Dan vraag ik hulp. Want dit is door de waarheid vrijgemaakt worden, vernieuwing van denken (Rom.12:2). Mijn verleden haalt mij niet meer in, ik regeer over mijn leven. En ik geloof dat vrede (ook in mijn gevoel) in elke situatie mogelijk is (Kol.3:15/2Thes.3:16).

Het verleden blijven mee zeulen in je leven? Wij geloven dat dit niet hoeft. Ook eens proberen of we samen iets kunnen oplossen?