"Niet nu hier bij de kinderen bespreken hoor!"

61867907-communication-family-people-and-body-parts-concept-close-up-of-four-fingers-with-different-facial-ex.jpg

Inge de Vlieger, kinderpsycholoog bij OLVG West in Amsterdam, schrijft over wat je wel en niet moet bespreken met kinderen. Ze zegt: 'Kleine kinderen, zelfs baby's, zien je gezichtsuitdrukking en horen je intonatie.

Ze krijgen het gevoel mee maar de woorden niet.

Probeer dus terughoudend te zijn, met het bespreken van je zorgen, problemen en angsten in het bijzijn van je kinderen'.

Vier maanden oude baby's kunnen al een stemming aanvoelen van een ander kind, buiten zijn gezin. Zolang ze nog niet kunnen praten; leven ze op gevoel. Ze zijn volledig gericht op jouw emotionele toestand als ouder. Ze zoeken vreugde, geluk & liefde daarin en maken hun identiteit met wat ze vinden. Hoe onze emotionele toestand is, is onze verantwoording. Als we die oppakken, geven we het beste aan onze kinderen. Wellicht ook de beste voorbereiding op het ouderschap.

We komen in sessies terug op momenten in de baarmoeder, babytijd of kindertijd tot 12 jaar. Bijvoorbeeld dat het kind ruzie hoort, terwijl ze in de baarmoeder is en de wanhoop voelt van haar moeder. Daaruit concludeert ze; ik ben niet welkom, de ruzie gaat over mij. Terwijl we niet zeker weten of die ruzie daar echt over ging. Of de kindertijd en moeder huilt in de auto, het kind denkt dat het aan hem ligt, zie je wel, ik maak haar leven zo zwaar. Als zij het niet meer ziet zitten, wat moet ik er dan van maken? Terwijl ook daar dat waarschijnlijk niet de intentie was. Zo zie je, het gevoel blijft hangen.

'Probeer terughoudend te zijn in je angsten, problemen en zorgen bespreken bij je kinderen'. Wij zouden willen toevoegen;

probeer op te lossen wat je kan

van de zorgen, problemen en angsten die jij beleefd. Zodat jij je vreugde, liefde & geluk vindt en het kan doorgeven.

Daarbij is het belangrijk bij negatieve gevoelens, uitleg te geven. De Vlieger verwoord het zo: 'Zet een virtueel hek om de emoties, vul letterlijk in wat je kind kan denken, zodat hun fantasie er niet mee aan de haal gaat.' Papa is boos en praat met stemverheffing tegen mama, vertel dan bijvoorbeeld: 'ik ben nu even boos over iets dat op mijn werk gebeurde'. Of mama huilt terwijl ze de huishouding doet, vertel dan dat mama verdrietig is en huilt omdat haar oma is gestorven. Dat haalt het beangstigende er af voor een kind, het biedt veiligheid want dan koppel jij het los van hun identiteit. Zeg je niets en is er ook geen ruimte voor het kind er iets over te zeggen of zeg je iets wat niet klopt met je gevoel,... dan worden er beperkende overtuigingen geboren over hun identiteit. En die vormen de interpretatie en leidraad van het leven.

De moeite waard om dat te voorkomen!

Scheiding en relatietherapie

huwelijk.jpg

Regelmatig worden we betrokken in situaties waarin een relatie dreigt stuk te gaan, waar men overweegt te scheiden of een relatie al kapot is. We stellen dan voor om individueel of als stel, een sessie te doen. Op die manier helpen we eigen verantwoording te nemen waardoor iemand vanuit een hersteld hart, de keuze kan maken.

Wij geven dan geen advies of mening,...

...over de keuzes die iemand maakt of over het problematische gedrag. Soms zien we dat een relatie aan blijft en weer liefdevol wordt. Soms zien we ook dat mensen kiezen om te scheiden.

Zo raakten we met Jan en Paula* in gesprek. Hun dochter maakte heftige negatieve emoties in Paula los. Hun huwelijk liep al stroef en hierdoor waren er nog meer conflicten. Paula had de moed eerlijk naar haar aandeel te kijken en kwam voor een sessie om daar op in te gaan. Zij veranderde en ook haar dochter veranderde gelijk na de eerste sessie al. Ze kwam een aantal keer en de sfeer in huis verbeterde enorm. Jan werd daardoor geconfronteerd met zijn eigen worsteling en wilde ook zo vrij worden als zijn vrouw. Hij kwam toen voor een aantal sessies. Nu is hun relatie weer bloeiend en kunnen ze samen genieten. Jan: "Ik weet niet wat er was gebeurt met ons huwelijk als we dit niet hadden meegemaakt".

Als beide partijen eerlijk durven te kijken naar hun aandeel in de rommel van hun relatie, is elke relatie te herstellen. Dat hebben we ontdekt.

Wij helpen verantwoording te nemen over de persoonlijke issues.

En als het goed is, komt dan het gesprek tussen hun weer op gang, bouwen ze vertrouwen weer op en dat verandert de omgang. Negatieve patronen veranderen dan zonder geforceerd gedrag. Soms kiest een stel om uit elkaar te gaan, dan toch is elke succesvolle sessie een winst. Want dit bevordert vanaf dat moment elke relatie die men heeft.

Jack en Mandy* vroegen om een sessie samen. Zij ervoeren veel spanning in hun relatie en wilden daar vanaf. We spraken een sessiedag af. We konden die dag bij allebei een transformatie meemaken, zo mooi! Een poosje later spraken we weer een dag af, er waren andere dingen naar boven gekomen. "Het gaat erg goed met ons," lieten ze weten na die 2e dag, "we merken echt een grote verandering, er is geen spanning tussen ons meer. En het lijkt erop dat de liefde tussen ons, echt weer helemaal aan het aanwakkeren is!"

Wauw, dat maakt ons zo ontzettend blij voor hun! 

Lees meer: Zo geïrriteerd! 


*gefingeerde namen ivm privacy
 

Eten, mijn onbewuste pijnstiller

Eten als onbewuste pijnstiller

Ineens werd ik 'wakker' uit een soort suf-zijn. Wat doe ik hier? Wat wilde ik hebben? Waarom sta ik voor de voorraadkast terwijl ik net het avondeten op heb?

We hebben allemaal af en toe zo'n moment. Bijvoorbeeld je gebruikt eten als een 'beloning' voor je harde werk die dag. Of als je iets niet hebt gehaald, om jezelf te 'troosten'. Vaak eten we helemaal niet omdat we trek hebben, soms zelfs omdat we dorst hebben. Maar vaker nog vanwege andere redenen.

Zo vertelde Freek ons: "Voor het grootste deel van mijn leven, 25 jaar lang, was ik er nog niet klaar voor om eerlijk naar mijn gevoel te kijken. Na 25 jaar ontdekte ik dat ik al jong mijn vader volgde in zijn voetstappen, op meerdere vlakken van mijn leven. Mijn drang om veel te eten en te roken, was eigenlijk mijn manier geworden om met pijnlijke dingen om te gaan.

Het was pas na deze erkenning, dat ik los kon komen uit dit patroon.

Jullie hielpen me om te voelen wat ik eigenlijk voelde en na de sessies was de pijn weg. Waardoor de 'noodzaak' voor het overdadig eten en 2 tot 3 pakjes roken per dag, weg viel."

Als er iets is in je leven wat je eigenlijk onder ogen moet zien maar je bent er nog niet klaar voor? Dan gebruik je eten, roken of andere dingen (onbewust) als een manier om jezelf af te leiden. Een pijnstiller waarmee je het voor een tijd kan 'overleven'.

De enige manier om die cyclus te doorbreken is om het in de ogen te kijken.

Wat de oorzaak ook blijkt te zijn, hoe pijnlijk, beschamend of verdrietig ook. En dat vereist moed. We wensen je die moed toe!

O.a. geïnspireerd door heartsinharmony.com

Voorkomen en genezen (bij je kinderen)

genezen en voorkomen.jpg

Wekelijks zien we dat problemen van volwassenen komen door hun kindertijd. Omdat ze terug te leiden zijn op overtuigingen die ontstaan zijn als kind. Omdat wij zelf ook vader en moeder zijn, maakt dat extra bewust van opvoeden. Het liefst willen we voorkomen dat onze kinderen jarenlang zich zullen beperken door verkeerde overtuigingen. Gelukkig kunnen we het voorkomen, volgens de principes van TPM en neurowetenschappelijke feiten.

Opvoeding

Een trauma ontstaat door de overtuiging die een kind gaat geloven op een moment van heftige emoties. Bijvoorbeeld een kind wordt gepest en ze zeggen telkens: "jij bent zo dom". Als het kind gaat geloven dat het dom is, is dat de kern van de pijn. Voortaan interpreteert en beleeft het kind alles vanuit die overtuiging.

Goed nieuws: vanuit de wetenschap blijkt dat een trauma geannuleerd kan worden door ouders.

Hoe? Als het kind binnen drie dagen de overtuiging kan delen en jij dit als ouder recht zet (waarheid in spreekt). Bijvoorbeeld het kind vertelt over het pesten op school, je vraagt door hoe het voelt. Uiteindelijk komt er uit dat het kind echt denkt dat het dom is. Dan vertel je als ouder dat jij dit heel anders ziet en wat voor potentie je ziet. Wat is daar voor nodig? Een open, veilige en persoonlijke atmosfeer, waar het normaal is om over je gevoel te praten, zonder dat dit tegen je wordt gebruikt. Dat heeft veel te maken met communicatiepatronen in een gezin, die starten tussen vader en moeder.

Sessies met kinderen

Wat als je te laat bent? Je merkt dat wat jij zegt, geen invloed meer heeft. Elke keer komt die overtuiging naar voren in emoties en gedrag van je kind. Dan is er dezelfde oplossing als voor volwassenen; een sessie. Waarin we het kind dan gaan helpen (evt. met ouder erbij) om de overtuiging te zoeken, Jezus daarin uit te nodigen en dan zien we transformatie. Waardoor je het kind niet meer gedrag hoeft af- of aan te leren. En het kind geen last meer heeft van de pijnlijke emoties. Plus dat je alsnog als ouder mag helpen in het annuleren van dit trauma, door een sessie te regelen.

Laatst was er een meisje van 9 in onze praktijk. Ze bleef last hebben van haar pestverleden, van jaren terug. Als het in de klas over pesten ging, liep ze huilend weg. Het bleef pijn doen. Het meisje vertelde mij (Gerrieke): "Mama zei zo vaak dat ik speciaal ben, dat het niet uitmaakt wat kinderen van mij vinden maar dat zij en papa mij zo veel waard vinden. Maar ik kon het niet geloven. Het voelde niet waar." We zochten en vonden samen de pijnlijke overtuiging, ze was echt even overstuur. Toen Jezus transformatie bracht, zag ik haar helemaal rustig worden. Ze straalde rust en vreugde uit.

Ze keek me aan en zei: "Nu kan ik geloven wat mama al die jaren heeft gezegd."

Sindsdien voelt ze zich anders in de klas, lijkt ze meer zelfvertrouwen te hebben en voelt ze niet meer die pijn als ze aan vroeger denkt.

Denk je dat jouw kind dit ook kan gebruiken? Probeer dan eerst te ontdekken of ze/hij er zelf ook vanaf wil. Zo ja? Dan kan je dit aanbieden, met de veiligheid dat jij als ouder mee wilt gaan als hij/zij dat prettig vind.

Meer informatie over neurowetenschappelijke feiten? Zie: dr. Caroline Leaf
Ook Angela Bertone spreekt veel hierover: angelabertone.com

Het verleden haalde me in

Mijn man komt uit zijn werk, ik hoor hem binnen komen: ‘Hoi schat!’ ‘Hey’. Hij zet zijn spullen neer en komt achter mij staan, ik ben druk met het koken en de kinderen. Hij wil me knuffelen en zoenen, hij fluistert in mijn oor: ‘Schat, ik heb zo’n zin in jou!’. Ik wijs hem af: ‘ff niet hoor, zie je niet dat ik druk ben?’ en duw hem weg. Die avond hebben we geen seks.

Het is zo lief bedoeld, eigenlijk verlang ik ernaar, hij kan mij ontspannen op zo’n stress-moment… maar waarom reageer ik dan zo? Waarom was ik in onze verkering wel zo hartstochtelijk verlangend naar seks? Waar is dat gebleven? Nou ja, het zal wel bij mij horen.

Totdat ik ontdekte dat ik veel te veel geaccepteerd heb als: ‘het zal wel bij mij horen’! Eigenlijk ook eigenschappen die ik helemaal niet wil hebben, heb ik geaccepteerd. Ik besloot als eerste deze weerstand tegen seksualiteit niet meer te accepteren maar te kijken of er een mogelijkheid was het te elimineren.

Samen met de hulpverlener ben ik gaan zoeken naar waar het vandaan komt dat ik zo reageerde. Het bleek mijn verleden te zijn, wat me inhaalde en nog steeds mijn huidige leven negatief beïnvloedt. Wat voelde ik op zo’n moment? “Als ik heel eerlijk ben, ik weet dat het niet klopt maar eigenlijk heb ik het gevoel dat hij alleen maar seks wil.” Waar heb ik dat eerder gevoeld? “Oeh, ik zie nu die herinnering voor me dat ik een pornoboekje zag, als jong kind. Ik herinner me dat ik mannen als heel ‘vies’ zag, ik zie dat mannen mij probeerden aan te raken bij mijn vulva.” Voelde ik daar ditzelfde? “Ja, alles draait om seks. Er is geen waardering voor iets anders, daarom juist voel ik weerstand”. Wat is mijn overtuiging daar geworden over mezelf? “Dat ik geen waarde heb, dan seksueel. Maar ik vindt dat verschrikkelijk. En als ik dan seks heb, heb ik het idee dat ik het alleen maar bevestig. Daarom wil ik geen seks.” Zo pijnlijk deze ontdekkingen, hardop zeggen wat nog nooit uitgesproken is.

We nodigden Jezus daarin uit, wat Hij mij wilde laten weten. “Ik zie voor me dat Hij achter me komt liggen, terwijl ik daar in bed lig als klein meisje. Hij is zo waardig, zo lieflijk.” Wat ik nu voelde? “Heel veel vrede (Ef.2:14), de herinnering voelt niet meer pijnlijk.” Tranen van opluchting.

Na nog wat overtuigingen te hebben aangepakt… ben ik een ander mens. Ik voel geen weerstand meer tegen seksualiteit. Ik ben anders gaan denken over God en de waarde van seks. Ik denk ook heel anders over mannen. Ik voel me anders tijdens het vrijen, ik kan intens genieten. Alsof er nieuw leven is gekomen in mij. Mocht ik nog weer tegen weerstand aanlopen, ga ik met God dezelfde reis en los ik het op. Lukt het niet alleen? Dan vraag ik hulp. Want dit is door de waarheid vrijgemaakt worden, vernieuwing van denken (Rom.12:2). Mijn verleden haalt mij niet meer in, ik regeer over mijn leven. En ik geloof dat vrede (ook in mijn gevoel) in elke situatie mogelijk is (Kol.3:15/2Thes.3:16).

Het verleden blijven mee zeulen in je leven? Wij geloven dat dit niet hoeft. Ook eens proberen of we samen iets kunnen oplossen?