Het verleden haalde me in

Mijn man komt uit zijn werk, ik hoor hem binnen komen: ‘Hoi schat!’ ‘Hey’. Hij zet zijn spullen neer en komt achter mij staan, ik ben druk met het koken en de kinderen. Hij wil me knuffelen en zoenen, hij fluistert in mijn oor: ‘Schat, ik heb zo’n zin in jou!’. Ik wijs hem af: ‘ff niet hoor, zie je niet dat ik druk ben?’ en duw hem weg. Die avond hebben we geen seks.

Het is zo lief bedoeld, eigenlijk verlang ik ernaar, hij kan mij ontspannen op zo’n stress-moment… maar waarom reageer ik dan zo? Waarom was ik in onze verkering wel zo hartstochtelijk verlangend naar seks? Waar is dat gebleven? Nou ja, het zal wel bij mij horen.

Totdat ik ontdekte dat ik veel te veel geaccepteerd heb als: ‘het zal wel bij mij horen’! Eigenlijk ook eigenschappen die ik helemaal niet wil hebben, heb ik geaccepteerd. Ik besloot als eerste deze weerstand tegen seksualiteit niet meer te accepteren maar te kijken of er een mogelijkheid was het te elimineren.

Samen met de hulpverlener ben ik gaan zoeken naar waar het vandaan komt dat ik zo reageerde. Het bleek mijn verleden te zijn, wat me inhaalde en nog steeds mijn huidige leven negatief beïnvloedt. Wat voelde ik op zo’n moment? “Als ik heel eerlijk ben, ik weet dat het niet klopt maar eigenlijk heb ik het gevoel dat hij alleen maar seks wil.” Waar heb ik dat eerder gevoeld? “Oeh, ik zie nu die herinnering voor me dat ik een pornoboekje zag, als jong kind. Ik herinner me dat ik mannen als heel ‘vies’ zag, ik zie dat mannen mij probeerden aan te raken bij mijn vulva.” Voelde ik daar ditzelfde? “Ja, alles draait om seks. Er is geen waardering voor iets anders, daarom juist voel ik weerstand”. Wat is mijn overtuiging daar geworden over mezelf? “Dat ik geen waarde heb, dan seksueel. Maar ik vindt dat verschrikkelijk. En als ik dan seks heb, heb ik het idee dat ik het alleen maar bevestig. Daarom wil ik geen seks.” Zo pijnlijk deze ontdekkingen, hardop zeggen wat nog nooit uitgesproken is.

We nodigden Jezus daarin uit, wat Hij mij wilde laten weten. “Ik zie voor me dat Hij achter me komt liggen, terwijl ik daar in bed lig als klein meisje. Hij is zo waardig, zo lieflijk.” Wat ik nu voelde? “Heel veel vrede (Ef.2:14), de herinnering voelt niet meer pijnlijk.” Tranen van opluchting.

Na nog wat overtuigingen te hebben aangepakt… ben ik een ander mens. Ik voel geen weerstand meer tegen seksualiteit. Ik ben anders gaan denken over God en de waarde van seks. Ik denk ook heel anders over mannen. Ik voel me anders tijdens het vrijen, ik kan intens genieten. Alsof er nieuw leven is gekomen in mij. Mocht ik nog weer tegen weerstand aanlopen, ga ik met God dezelfde reis en los ik het op. Lukt het niet alleen? Dan vraag ik hulp. Want dit is door de waarheid vrijgemaakt worden, vernieuwing van denken (Rom.12:2). Mijn verleden haalt mij niet meer in, ik regeer over mijn leven. En ik geloof dat vrede (ook in mijn gevoel) in elke situatie mogelijk is (Kol.3:15/2Thes.3:16).

Het verleden blijven mee zeulen in je leven? Wij geloven dat dit niet hoeft. Ook eens proberen of we samen iets kunnen oplossen?